Д-р Петар Поповски

[IlPadrino]

Здраво,
денес ја гледав емисијата за Крадењето на Македонската Историја. Како што прочитав малку луѓе, односно само Д-р Митрев бил заинтересиран за спонзорство за превод на книгата. Кажете ми ако знаете за колкава сума станува збор, отприлика, колку финансии би му свршиле работа на Д-р Петар Поповски за превод на дво-томната книга. Да се организираме, да собереме пари, зошто ова дело е навистина вредно за сите нас.

Одете овде и да и направиме подршка на МАКЕДОНИЈА во вечната борба за своето име и се што произлегува од него

[Serdar von Makedon]

Originally Posted by IlPadrino

Здраво,
денес ја гледав емисијата за Крадењето на Македонската Историја. Како што прочитав малку луѓе, односно само Д-р Митрев бил заинтересиран за спонзорство за превод на книгата. Кажете ми ако знаете за колкава сума станува збор, отприлика, колку финансии би му свршиле работа на Д-р Петар Поповски за превод на дво-томната книга. Да се организираме, да собереме пари, зошто ова дело е навистина вредно за сите нас.

Одете овде и да и направиме подршка на МАКЕДОНИЈА во вечната борба за своето име и се што произлегува од него

hmm, interesno...

[Eddie_Rebel]

Денес ми ја донесоа книгата за Скендербег од Д-р Петар Поповски (истиот е нели?). Кошта 100 денарчиња ради попустот, па кој се жалел понапред дека нема пари народот за книги мислам дека 100 денари може поголемиот дел од Македонците да одвои и да си купи доколку има желба .

[pelagonija]

Treba da se demistificira netocnosta okolu terminite Šiptari i Albanci. Toa se sosema razlicni raboti. Mnogu od zabludite i teren za manipulacija kaj nas a i posiroko se temelat TOKMU na ovaa ogromna razlika.
Navodniot revolt koj se javuva kaj siptarite koga se oslovuvaat so siptari e tokmu zaradi toa sto tie bi sakale da bidat albanci, ama NE SE. Integriranjeto so albancite e nivna agenda za da se napravi amalgam od ovie dve sosema razlicni grupi: etnicki, nacionalno, verski, religiski, kulturoloski, socioloski itn. Zatoa od skoro glumat nezadovolstvo koga im se rece na siptarite siptari, oti taka im e receno da reagiraat.

[ostar]

По, по, по, серење.

Добро, како ви ги собра толку многу фекалии, во една трбушка?

Башка гледам, Лајнавено, дошол, да му помогни на менторот негов, како да го реши проблемот со името и со другите национал-историски проблеми.
Па доста му бил од помош, само чудно, не знам кој е проблемот, со антиквизираните, не можат да мислат, или мислат во форми (како што предлага Кант, ама ај не со вакви интелектуални гимнастики, немате кондиција)?

- Прво, на Шарпланинските села живеат Помаци, т.е. Торбеши, како што стои на сликата, и тоа се Македонските Муслимани.
Лагите на еден спамер и интернет пропагатор, кој скока од форум на форум, се само една лоша слика за еден нов националистички осврт на земјнаците на оваа држава.

Михаил Аталиот, не пренесува лажни информации како што би сакале новите националистички пропагатори на Македонија, кои своите документи ги даваат во документ напишан на грчки јазик, па останатите не знаат, па мора некој да клапне и да се залажи.

Еве го оригиналниот документ на Аталиот, во врска со Манијакот:

1038, 1042, 1078
Michael Attaleiates:
The First Byzantine References

Michael Attaleiates was a Byzantine lawyer and historian who to high office under the emperors Romanus IV (r. 1067-1071) and Michael VII (r. 1071-1078). His 'History', covering the years 1034-1079, is a largely eyewitnessed account of political and military events in the Byzantine Empire. It was during this period that the Byzantine Greeks first took note of the Albanians as a people.

When the Emperor Michael (1), who passed away in piety and whose home is known to have been the province of Paphlagonia, took up the sceptre of the Byzantine Empire, the Agarene (2) people in Sicily in the West were defeated by Byzantine naval and land fes.
And had not the well-known George Maniakes, who had been entrusted with the general command, been eliminated on the slanderous accusation that he was hungry for power, and had not the military command of the war been transferred to others, that large and renowned island, blessed with large cities knowing no lack of precious goods, would still be under Byzantine control. Now, however, jealousy has destroyed not only the man and his endeavours, but also that enormous undertaking (3). For when subsequent commanders made base and shameful plans and decisions, not only was the island lost to Byzantium, but also the greater part of the army. Unfortunately, the people who had once been our allies and who possessed the same rights as citizens and the same religion, i.e. The Albanians and the Latins, who live in the Italian regions of our Empire beyond Western Rome, quite suddenly became enemies when Michael Dokenianos insanely directed his command against their leaders...

Constantine IX Monomachos (4) proved to be more benevolent on the imperial throne than his predecessor. He conveyed imperial honours and gifts to almost everyone with ambition, and delighted his subjects. Suddenly storm clouds gathered in the West and threatened him with nothing less than destruction and expulsion from the throne. The aforementioned George with the surname Maniakes, thirsting for blood, began an uprising in the Italian part of the Empire with Byzantine and Albanian soldiers there, being offended because the emperor had shown him a lack of respect and fearing the emperor in view of previous hostilities. He caused great turmoil in the rest of the army opposing him and took it over. After having set up his camp at a two days' march from Thessalonika, he made his attack on the imperial camp in the evening...

When this had taken place and the usurpers had gradually calmed down, another disaster began to take its course and to spread like a poisonous weed intent on destroying the crops. The danger came from the city of Epidamnus (Durrës). The Protoprohedros Duke Basiliakes, who had been sent there by the emperor, having succeeded in avoiding Bryennius and withdrawing from Adrianopole, took over Durrës and assembled an army there from all the surrounding regions. By soliciting support for his side by means of substantial gifts, he succeeded in having the Franks enter his territory from Italy and attempted to make use of them for his side. By various pretences and means, he collected money from everyone under his order and command, set up a list and used as a pretext for this arms buildup the fact that he intended to attack Bryennius as a renegade. Once he had ensured that he had indeed assembled a large army and fes fit for action, composed of Byzantine Greeks, Bulgarians and Albanians and of his own soldiers, he set off and hastened to Thessalonika...

http://albanianhistory.net/texts15/AH1038.html

преведен од Robert Elsie, на англиски јазик

Ако вие господине, познат по тоа што на друг форум ве истоветувале со вишокот на ректусот, т.е. фекалиите, имате желба за интеполација и фалсификување на документи, тогаш мора да се потрудите повеќе околу тоа.

Најстариот документ кој датира за Албанците, е оној од 11 век. Еве што тој ни пренесува.

1000 - 1018
Anonymous:
Fragment on the Origins of Nations

What is possibly the earliest written reference to the Albanians is that to be found in an old Bulgarian text compiled around the beginning of the eleventh century. It was discovered in a Serbian manuscript dated 1628 and was first published in 1934 by Radoslav Grujic. This fragment of a legend from the time of Tsar Samuel endeavours, in a catechismal 'question and answer' form, to explain the origins of peoples and languages. It divides the world into seventy-two languages and three religious categories: Orthodox, half-believers (i.e. Non-Orthodox Christians) and non-believers. Though the Serbs go unmentioned, the Albanians, still a small conglomeration of nomadic mountain tribes at this time, find their place among the nations of half-believers. If we accept the dating of Grujic, which is based primarily upon the contents of the text as a whole, this would be the earliest written document referring to the Albanians as a people or language group.

It can be seen that there are various languages on earth. Of them, there are five Orthodox languages: Bulgarian, Greek, Syrian, Iberian (Georgian) and Russian. Three of these have Orthodox alphabets: Greek, Bulgarian and Iberian. There are twelve languages of half-believers: Alamanians, Franks, Magyars (Hungarians), Indians, Jacobites, Armenians, Saxons, Lechs (Poles), Arbanasi (Albanians), Croatians, Hizi, Germans.

http://albanianhistory.net/texts15/AH1000.html

Што значи, дури и да посакал да ги доведе Аталиот, тие биле и пред 1038 година во Балканскиот полуостров.
Дали дотичниот (спамер, трол, фалсификатор) господин има документ кој е постар од 11 век и кој сведочи за миграција на Арбани-Албанци во делот каде што денес е суштествува Република Албанија.

Треба да ни кажете, зошто Помаците-Торбешите ги истоветувате со Албанците? Џамијата која е изградена од мисионерите од Сирија, е изградена кај Помаците-Торбешите, т.е. Македонците.

Нешто што вие сте се "заклале" на многу други форуми, нешто што се должи на вашата неначитаност и некогнитивност е ова

Тоа се подразбира од долупосочената плоча на џамијата во селото Млике, чиј натпис гласи следното:
Направил оваа одлични џамија Ахмед Ага во годината 1238, која исто така била изградена во 688 година по хиџра

Во тоа време освен Ахмед Ага имало и други мисионери од Халеб. Нивните потомци денес се со презимето Алеповци и живеат во селата Млике, Драгаш, Крушево и Рестелец.

Апелов-ЦИ, т.е. Македонци.

Но кои се Торбешки села во Косово, односно ГОРА?

Овие:

KOSOVO

Gora:
Bačka, Brod, Dikance, Dragaš, Kruševo, Kukuljane, Globočica, Gornja i Donja Rapča, Gornji i Donji Krstac, Leštane, Ljubovište, Mlike, Orčuša, Radeša, Restelica, Vraništa, Zli Potok

Prizrenska (Sredačka) Župa:
Pousko, Jablanica, Lokvica, Rečane, Živinjane, Planjane, Nebregošte, Manastirica, Stružje, Donje i Gornje Ljubinje, Sredska, Drajčići, Mušnikovo, Gornje Selo.

Prizrenska Podgora:
Ljubižda, Grnčare, Skorobišta, Novo Selo.

[ostar]

Кога сме кај Кастриот, пошо се имплицира во муабетот на Талмидон...

Дека, Ѓорѓи Кастриот, т.е. Скендербеј, Албанец по потекло, од страна на таткому, бил исламизиран, ни пренесуваат турските документи, кои преведени од страна на академик Александар Матковски, и скенирани од моја страна, само на твое задоволство, и секако на менторот твој Петар Поповски.

Коџа Хусеин, ќе побараш во градските библиотеки и ќе ти се допадне, што ни пренесува тој.

А тој пренесува вака:









И редица извадоци од книгата на Петар Поповски, наменета на "Мијакот" Скендербеј, од турските хроничари (она што нему му се допаднало, она што не му се допаднало, го отфрлил, професионализам!).

“Хиџр 836”(1432 година по наше сметање) Повторно Султан Мурат војуваше. Отиде во Едрене. Потоа повторно отиде во Арванитскиот ВИЛАЕТ, го освои градот Светиград, а земјата Арванитска ја опљачка и опустоши. (страна 288 и 289, фуснота 171, Tevahir-i-al-i’Osman, Mufassol, Istanbul, 1927)

“Хиџр 836(1433 година по наше сметање) султан Мурат се задржа во Едрене. Неговиот беглербег, Синан-бег, ја собра РУМЕЛИСКАТА ВОЈСКА, па заедно со јаканџиите пристигна во земјата ЈОВАНОВА(Јуван Или). Негова претходница беа покраинските бегови: Исак-бег, Турахан-бег, и сонот на Евренос-Бег, Али-бег. Ја пленија Јувановата земја и ја ограбија и ја опустошија. Сите мажи што паднаа во плен во селата и градовите, ги поведоа под сабја а жените и децата ги одведоа во ропство. Наполно ја зазедоа Јанина и Канина, па победниците на чело со падишахот, заедно со пленот се вратија во Едрене.” (страна289 и 290, фуснота 172, , Tevahir-i-al-i’Osman, Mufassol, Istanbul, 1927)

Господарот на Арванија по име Александар (Iskender) имаше пријатна надворешност, чиј поглед предизвикува човек да се вљуби во него а неговото лице беше невидена убавина и красота. (страна 312, фуснота 6, Tog-ut-Tevahir)

Турските восјки во походот за освојување на на балканските народи “не сретнале толку убав свет како во Епир и Арванија” (оригинал: Epiro-Arbanos guzelliri) – (страна 313, фуснота 8, Tog-ut-Tevahir)

“Во рацете на борците за вера паднаа од овој Епиро-Арбанашки народ мажи, жени со извонреден изглед и лице со неспоредлива убавина. Секоја газија си зеде во прегратка по една за срцето драга убавица со самовилски изглед” (страна 313, фусноти 10 и 11, Hosa Sad-ed-in, Tac-ut-tevahir I, Istanbul, 1279, 358)

“Александар (се мисли на Георгија Кастриот, оригинал Iskender), ги затвори сите проодни места(во оригинал: Iskender bendeneri sedd idud), излезните патишта ги попречи со бедеми, како Александар Велики(во оригинал: Seddi-i Iskender gibi)” (страна 475. фуснота 77, D-r Fr. Babinger, Krodia effendi… 361)

“Хиџр 835(1432), светот потона во мрак. По денот ѕвездите се гледаа. Синот на Евренос, Али бег ја нападна земјата Арванитска. Немаше среќа. Али бег претрпе пораз…” (Страна 475, фуснота 79, Tavahir-i-al-i’Osman, Muffasal….115)

“Султан Мурат во 853 година по Хиџр (1450 по наше сметање), презеде воен поход против Јовановите земји. Го плени арванитскиот вилает. Нападна на Кроја, (оригинал Akce Hisar), но не можеше да ја освои, туку се врати назад во Одрини таму се задржа до хиџр 854 (1451 година по наше сметање)” (страна 534, фуснота 219, D-r Fr. Babinger, Tevahirih-i-Al-i’Osman….)

“Хиџр 853, Мурат тргна во војна против АРБАНАСИТЕ. Со топови ја толчеа Кроја (Akce Hisar). Ја срамни со земјата. Мислеше дека ќе му дадат заложници, но не му дадоа. Набргу дојде зимата. Беговите му предложија да изврши уште еден јуриш на градот. Султан Мурат рече: “Ако извршиме јуриш, ќе ни изгинат многу луѓе, а јас пак за десет такви градови не давам ниту еден јунак..!” Таа тврдија ја остави и се крена и си отиде…!” (страна 535, фуснота 220, -r Fr. Babinger, Tevahirih-i-Al-i’Osman….)

Средовековен турски хроничар Дурсун-бег (Dursun Bey) опишува вака: “Кроја е потврд град од Скадар… Султан Мурат Бог да го прости, шест месеци го држеше во опсада, па кога најпосле виде дека неговото освојување е неможно, без нов јуриш, го напушти и си отиде…!”

На обновениот град му било дадено името Елбасан (Eli-ba-San), што значи цврст удар, цврста рака која царува, која притиска, односно цврста тупаница. Еве како популарниот турски хроничар, современик на Мехмед II, Dursun beg, го опишува овој настан: “Хиџр 870 (1465 по наше сметање), Коњско поле, е папокот на земјата александриска. Беше издадена наредба да се подигне неосвоива тврдина. Веднаш надлежните помошници на честитиот цар поставија темел на еден стар град во четвртаста форма. И за кратко време градот беше изграден. Тоа беше град кој од облаците не се распознавање. Не можеше да знаеш дали кулата му е облак или негов бедем… На неверниците, на тој лит горни крај ова Поле им е неопходно потребно. Покрај изобилството на вода, подесно е за земјоделството, а инаку е многу пријатно место… Градот му беше придаден на Охридскиот санџак… Во него набргу почнаа да се населуваат муслимани. Воените стратези го нарекоа Елбасан…!” (страна 626, фуснота 201, Dursun beg – Tevahir-i-Ebu-i-fetih, Istanbul, 1914, 133)

Во хрониката на Dervis Ahmed Asiki, пак се вели: “Хиџр 870. Султанот исламски изгради еден град среде земјата Арванитска и му го даде името Елбасан, каде што се сместија газиите” (страна 626, фуснота 202, Asik pasa zade Tarihi, Istanbul, (хиџр) 1333, 169)

Хиџр 870 пак Султан Мехмед појде во војна против Арванитите. Ја зазеде Јовановата земја. Тој поход испадна како голема војна. Толку многу имаше плен, што тешко да се опише…. Потоа во пределот Позоршек подигна еден град. Му го нареди името Елбасан… (страна 626, фуснота 203, Tevahir osman)

“Во пролетта (по Хиџр) 870, кога славејот во густото зеленило убаво пееше, во слава на животворителот на земјата, објавена е намера за борба противАрванитите. Весело секој борец за верата ја опаша сабјата. Знамињата на кои беа испишани изреки од Куранот на Одрин, се вивнаа на небото. Кога шаторот на султанот фрли сенка на полето на градот Битола, од сите страни почна да доаѓа победоносна војска. Како што големите реки се вливаат кон морето, така и таа се приклучи на царската ордија и како морски бранови се брануваа и борејќи се почна да тече кон арванитската земја. Секој од тие јунаци вреди за илјада… во ишите на неверниците веќе предизвикуваа страв. Многу од нив се забарикадираа во планините и во длабоките долини…. Но, за нашата султанова војска секоа непристапно брдо и секоја долина, ќе биде како рамнина.

Секој шатор беше исполнет со запленети предмети. Беше издадена наредба – сите зрели мажи, да се предадат во беглук. Затоа на секоја станица патем беа доведувани поворки оковани со синџири пред победоносниот султан. Младо и старо. Сите тие беа подведени под сабја и исечени. Ожеднетите души на овие луѓе беа напојувани со вино од наквасениот меч. Имаше станици на кои по три, четири, па и по седум илјади неверници му беа предавани на законскиот меч. Длабоките долини беа исполнети со мртви тела и тие изгледаа како брегови. Простираните полиња од крвта беа претворени во реката Амудација.” (страна 635, фуснота 225, Dursun Beg- Tevarih-i-Ebu-l-fetih, Istanbul, 1914,133)

“Хиџр 870, Мехмед отиде во војна против Јовановата земја, палејќи и рушејќи. Под сабја поведе и исече 7,500 неверници…”(страна 635, фуснота 226, , Dursun Beg- Tevarih-i-Ebu-l-fetih, Istanbul, 1914)

Турскиот хроничар од XV век, Orus Adilovic пренесува: “Хиџр 871 (1466 година по наше сметање), Повторно Султан Мехмед тргна против Јовановата земја. Затоа што се беа одметнале, нареди во таа земја да се пали и разурнува…!” (страна 656, фуснота 274, Orus Adilovic- Tevahir-i-al-i’Osman….39)

“Хиџр 872 (1467 година по наше сметање), Против Александрија (Искендерија оригинал), султан Мехмед го испрати својот беглербег Сулејман-паша кој е негов слуга. Беше водена голема борба. Со топови едниот дел од александрискиот град беше разрушен. Во градот загинаа многу неверници, но градот не можеше да се заземе. Сулејман-паша не можеше да ја освои Александрија (Искендерија оригинал). Го напушти и отиде против Карабодански…” (страна 661, фуснота 290, Tevahir-i-al-i-Osman, Muffasal…115)

На повеќе места анонмната турска хроника: Tag-ut-Tevahir, Георгија Кастриот се именува како Александар, односно како Искендер. На едно место се вели: “…Царот средиштето на светот, испрати неброена војска против Арбанасите односно против господарот на Арбанасите Искендер-Александар”. (страна 752, фуснота 198, Tag-ut-Tevahir)

“…Владетелот (султан Мура II), беше информиран дека лошиот и злобниот Александар (Искендер), се почуствува засрамен, бидејќи се обврзал да плаќа арач, поради што се активира против нашите сили, и покрај другите злосторства ја опколи и новоизградената тврдина Елбасан”, премолчувајќи го катастрофалниот пораз што турската армија го претрпела кај овој град. “Потоа, со цел овој тиранин да биде фатен и казнет, повторно истата година, заедно со воените сили(Мурат II) пристигна во Арванија. Вилаетот со кој располагаше Александар (Искендер), им се довери на двајцата негови приврзаници. Но тиранинот (Скендербеј), не им падна в’раце. Долго време се криеше во високите планини…” (страна 754, фуснота 204, Mehmed hasan beg oglu – Salak zade, Istanbul, 1928, 37)

“Мислејќи дека ќе ги истреби епирско-арванитските неверници, падишахот Гази Мехмед Хан презеде ефикасни мерки… Во пролетта 871 (1446 по наше сметање) година навлезе во Епиратските земји. Оние кои не се покоруваа, беа врзани со синџири беа отстранети знамињата на нивниот деспотизам и беше совладан нивниот вилает. Сердарите беа изложени на смртни казни. Потоа владетелот на секаде испрати акинџии. Беа заробени безброј робови и робинки… По ова падишахот со собраниот огромен плен, се упати кон Одрин” (страна 755, фусноти 208 и 209, Tevah-i- Solak Zade, Istanbul, 1927…)

Хиџр 851 (1447 по наше сметање) Султан Мурат хан отиде во војна против Јовановата земја (JUVAN ILLERI во оригинал)… Арванитскиот господар Александар (Искендер), го изгони и му ја освои земјата. Црквите се во таа земја ги разурна и на нивно место подигна месџиде… (страна 758, фуснота 225, Tevahir al Osman 1927, 70)

Имено, препишувачите (здавачите) на анонимната хроника Tevahirih-i-Al-i-‘Osman вака го опишува настанот околу освојувањето на Светиград од страна на Турците: “Хиџр 851(1447 по наше сметање) Султан Мурат хан отиде во војна против земјата Јованова… Го зазеде градот Коџаџик. Освои уште два други града. Ја опљачка Јовановата земја. Арнаутскиот господар Александар(Искендер) го изгони и му ја освои земјата Јованова.” (страна 761, фуснота 235, Tevahirih-i-Al-i-‘Osman …., 70)

Во хрониката на Hosa Sad-ed-din, се вели: “Кога аканџиите продреа во Јовановата земја, обземени со желбата за плен, се раштркаа, а Александар (Искендер оригинал), ги затвори сите проодни места и излезните патишта ги попречи со бедеми (во оригинал: Iskender benderleri sedd edab) како Александар Велики (во оригинал: Sadd-i-Iskender-gibi)” (страна 734, фуснота 143, Хоса Саддудуин)

Оттаму, на многу во сите хроники во континуитет е нарекуван “господар Александар” како што бил нарекуван и трускиот суверен, на пример: “Арванитскиотгосподар Александар (оригинал Искендер) го изгони и му ја одзеде земјата…!; господарот на Епиреја, Александар така ја организира одбраната што царот реши да се повлече и да се врати во Одрин” или: “Арванитскиот господар Александар ја напушти земјата и отиде преку морето(Кај папата во рим за да бара материјална помош)”(страна 734, фусноти 143, 144, 145, Hosa Sad-ed-din…)

[ostar]

За етногенезата на Албанците, некој се потрудил (како да знаел дека ќе се појават шпекуланти и национал-митолози) да ја реши дилемата околу многу нешта поврзани со Албанците и нивното историско потекло. Тоа е Албанологот Милан Шуфлај, хрват по потекло, за кого се смета дека националистите Срби му извршиле атентат поради неговото Илиризирање односно антиквизирање на Албанците.

Во неговото дело "Срби и Арбанаси" ни пренесува:



















Да поднаучите малце, да не бидите како Грците, фалсификатори.

[ostar]

Originally Posted by AlexTheGreat

гарант ќе ја дупне бе, не му чини маската, оти не е наменета за него
маската не е од кавказ па да му чини

Коа сме кај носевите и таквите акцесорис, попратни елементи од телото на човекот, треба да знаеш дека антиката изобилува, односно, е императив во античкиот период ова:











Херодот и Тукидид се двојицата.







Должината на носот на Јустинијан, покажува за неговата конвексна форма.





Аууу носиште ЦЕЗАР. И тој ќе ја дупни маската. И тој ќе да е од Кафказ.

Логика, на антикчките Македонци е ова.

Ако имаш носенце како овоа...


Маленко, помала е веројатноста да бидиш антички... Треба некоја шпакла, со која ќе ја дупниш маската...

[AlexTheGreat]

Pickа_so не те бива
како не те мрзи истите постови да ги пишуваш, истите оние кои ти беа сведени на нула на кајгана, каде секаде беше заплескан.
И што треба да се направи да прајме копи пејст?


Оди на Кавказ и таму галами

[ostar]

Ау ау, шо испадна работата. Лелеле, како бе, сега немаш таков нос и ти е криво шо ликот со кого се истоветуваш (тешко него, во гробот се превраќа) има нос колку два твои?

Знајш кои носат такви носој како твојте?

Изгледа, дека оние од Кафказ, се по антички од вас со малите носиња (т.е. ***иња).