Д-р Петар Поповски

[AlexTheGreat]

Не те бива бе Pickа_so видиш дека си неспособен
откако секаде те побија почна да продаваш ефтини приказни

[ostar]

Убаво е да веруваш во приказни, но тогаш газиш на митолошко-теолошко тло.

Историската наука, некако како да не ја разбирате вие, Александровите "потомци".
Ако ме побиле, немало да зборам. Изгледа не е точно твоево.

[AlexTheGreat]

Пикасо јас знам кој сум, затоа и не се замарам со тоа тебе да ти докажувам.
Ако не си приметил тој што се замара си ти.
Ти си имаш проблем со тоа кој си и што си.

[ostar]

Си знаел кој си? Ами јас не знам?

Ама мене ме интересира зошто кога знаеш кој си, не превземеш нешто да опраиш, а не со овакви одломки, да си ја смируваш душата:

Кога MАКЕДОНИЈА била ЦАРСТВО, Европа била ЗООЛОШКА ГРАДИНА!!!

Ова е многу ниско!

Само еден Хегел, вреди колку цела Македонија, со се експанзии, индоктринации, и десет хелиоцентристички концепти. Разбираш?

[AlexTheGreat]

Изгледа незнаеш, штом се обидуваш да се докажуваш што си.
Пристапот твој е премногу низок, секогаш е таков, затоа го попи и тука и на кајгана.

[bitushanec]

Не само албанците, туку и бугарите ја крадат македонската историја.


Да ја разгатнеме бугарската пропаганда за македонската историја.

По пропаста на Самоиловото царство во 1018 г., териториите на денешните Македонија, Србија, Црна Гора, БиХ, Хрватска, Унгарија потпаднале под византиско ропство и Византија ги сместилa истите во нова тема која ја нарекле Воулгариа.

Тема е византиска воено-административна област потчинета на Византија т.е. Романија. Вистинското, изворно име на Византија е Романија.

Во состав на Византија имаше голем број на Теми, населени со мешано етничко население; Византија, жителите на една тема ги нарекуваше по името на Темата, а не по нивниот етникум, со тенденција да се премавнат етничките поделби и сите поданици да ги асимилира во Ромеи (Византијци). Така, жителите на темата Стримион, беа стримионци, жителите на темата Македонија беа географски Македонци, но не и етнички за византиската средновековна управа.

Уште од 9 век територијата на источна Тракија станува тема Македонија во состав на Византија, а жителите на темата Македонија за византијците се Македонци, без разлика на нивната етничка припадност. Цариград и неговата околина се сместени во тема Тракија, а жителите на Тракија биле нарекувани Тракијци.

По 1018 г. (11 век) територијата на Македонија, Црна Гора, сегашна Србија влегуваат во составот на Византија и таа ги става во византиска тема Бугарија (Воулгариа); сите жители (Македонци, Срби, Црногорци) на темата Бугарија беа за Византија бугари. Права, вистинска Бугарија во 1018 г. станува византиска тема Паристрион или Мезија (Мизија), а жителите Паристрионци или Мизи (Ibidem, p. 43-49./Vezi P. Diaconu, Les Petchénegues..., p. 112-115, N. Iorga, Les premieres cristallisations d'État des Roumains, “Bulletin de la Section Historique”, 5-8, 1920, 1, p. 33-46; N. Bănescu, Les premiers témoignages byzantins sur les Roumains de Bas-Danube, “Byzantinisch-Neugriechische Jahrbücher”, 3, 1922, p. 287-310 / N. Bănescu, Les duchés byzantins de Paristrion (Paradounavon) et de Bulgarie, Bucarest, 1946, p. 101; P. Diaconu, Les Petchénegues..., p. 101).


Мапа на Темите во Византија 1025 г., Македонија со Србија се тема Бугарија, па затоа Византијците од 10 век ги нарекуваат Македонците (и Србите) Бугари, односно жители на темата Бугарија. Денешна Бугарија е тема Паристрион, а јужна Бугарија - Тракија е тема Македонија, па сите жители од географска Тракија, а тема Македонија, се наречени Македонци, а оние од Паристрион- Мизи, Паристрионци. Ако Македонците во 10 век биле Бугари, следува дека денешниве Бугари не се Бугари оти не се наречени Бугари после 972 г., туку Византијците ги нарекуваат Македонци и Паристрионци- Мизијци, според темите на кои припаѓаат.


Седиште на темата Бугарија бил градот Скопје.



Печат на византиската тема Воулгариа, со седиште во Скопје.

Византискиот средновековен историчар Лаоник Халкондил од оние времиња запишал “Трибалите (средновековно архаично име за Cрби т.е. рашкани) сега се нарекуваат Бугари” (Laonicus Chalcondyles, P.G., т. 159, Op. cit., кол. 26).

Кедрин, најголемиот византиски хроничар на средновековната македонска држава и Црногорците ги нарекува Бугари, а црногорскиот принц Константин Бодин, син на црногорскиот кнез Владимир и Самоиловата ќерка Косара го нарекува „Цар на Бугарите“, а целата негова војска составена од Црногорци, која потоа собирала и косовари, е, окарактеризирана како војска на „Бугари“ (Georgius Cedrenus loannis Scylitzae ope ab L Bekkero suppletus et emendatus 11, Bonnae, 1839, pp 714-719) т.е. војска составена од жители на темата Бугарија. Според бугарската историја, ова би значело дека и Црногорците се Бугари; затоа и бугарската црква побрза да го прогласи црногорскиот владетел Владимит за бугарски светец и денеска неговото име се слави од БПЦ на 22 мај (Види православен календар на Бугарската Православна Црква).

Византискиот средновековен хроничар Михаил Псел за востанието на Петар Делјан (внукот на Цар Самоил) кое започнало на територијата на денешна Унгарија и Војводина во 11 век, а подоцна се проширило низ цела Србија и Македонија, напишал дека тоа е востание на племето на "бугарите" од денешни Војводина и Србија. Петар Делјан е прогласен за Цар во Белград (главниот град на Р. Србија), а Скилица во своите дела ги представил белграѓани како Бугари (Воулгароc).


Белграѓани прикажани како Бугари (жители на тема византиската тема Бугарија), Скилица 11 век

Теофилакт Охридски бил грк родум од Еврип, но поставен бил за Архиепискот на Охридската Архипископија од 1090 г. до 1119 г. Познат е по тоа што го има напишано "Пространото Св. Климентово Житие" каде објаснува дека за него бугари се жителите на византиската тема Бугарија т.е. тоа се географски бугари. Теофилакт и самиот себеси се сметал за бугарин- жител на темата Бугарија, па во Пространото Житие на Св. Климент запишува "Св. Климент ни го предал НА НАС БУГАРИТЕ сето она што се однесува на црквата" - оригинал (Пространото Житие на Св. Климент, Охридски ракопис во Румянцев музей во Москва. Збирката на Григорович под број 818, лист стр. 11-6 до ЗЗ-б. / Архивен институт на БАН (кутия ИИИ, папка ИВ.)

"Краткото житие на Св. Климент", уште наречено "Охридска Легенда" е напишано од охридскиот Архиепископ од 13 век, гркот Димитриј Хоматијан, родум од Ликија (Мала Азија). Во “Охридската Легенда“, Хоматијан вели дека сите жители од Илирик (Србија, БиХ, Црна Гора, Хрватска), Далмација и Панонија биле бугари, што единствено може да се протолкува дена под бугари тој единствено подразбира жители на византиската тема Бугарија (Ив. Дуйчев, Краткото Климентово житие от Димитрий Хоматиан, в „Климент Охридски, сборник от статии по случай 1050 години от смъртта му" БАН, София, 1966 г., стр. 161—171). .

Така и византиските историчари и хроничари кои твореле по 1018 г., Цар Самоил го нарекуваат Цар на бугарите и Цар на Бугарија, под тоа подразбирајќи ја визнатиската тема Бугарија, бидејќи Византија формално-правно никогаш не го признала Самоил за Цар. Царството на Самоил никогаш не беше признато од Византија и нејзината црква за посебна држава, туку секогаш беше сметано за бунтовничка територија. Вселенскиот Патријарх од Цариград, кој секогаш бил десна рака на секој византиски имератор, не го круниса Самоил, а со тоа не го призна за Цар, туку Папата Грегориј V. Како ермено-словенот Василиј Втори Македонецот, кој беше родум од византиската тема Македонија, беше Македонец, така и Цар Самоил беше бугарин (жител и владетел на териториите кои припаѓаа на византиската тема Воулгарија) за Византија .

За да ги разликуваат етничките Бугари и бугарските словени од самоиловите "бугари" (жители на темата Воулгариа), кога византиските хроничари и историчари пишуваат за настани поврзани со самоиловото царство од 972 г. натаму, ги нарекуваат правите етнички бугари - Мизи, а нивната земја Мизија или пак Парастриноци (по византиската тема Парастрион). Византискиот хроничар Лав Ѓакон од 11 век бугарите ги нарекува Мизи, а етногеографската територија на Бугарија (територијата меѓу Дунав и Стара Планина) ја нарекува Мизија (ГИБИ, 5. том, стр. 247). Бугарскиот цар Петар од татарско потекло е наречен водач на Мизите (ГИБИ, 5. том, стр.248-249). И најисцрпните византиски хроничари за Самоил Скилица и Кедрин (11 век) исто така пишуваат за одделни географски народи Мизи и Бугари, за Бугарија и за Мизија, како одделни и спротиставени страни и држави (ГИБИ, том 6., стр. 293-294).

Еве како византиските хроничари го опишале односот помеѓу бугарските вистински владетели и Самоил:
Во 977 г. (вистинските бугарски соцареви, синови на бугарскиот цар Петар- представен како царот на Мизите) Борис и Роман се ослободени од страна на Византија и пратени во Бугарија (тема Бугарија) за да се борат против комитопулите. Борис II цар на Мизите (вистински бугарски цар) бил убиен од "бугарски" граничар (вистински македонски граничар), а Роман заминал во Видин (Skyl.—Cedr., ibid., II, страна 435, редови 7–13 ). Подоцна Роман заедно со вистинските бугари (опишани во делата на византијците како Мизи) се борел во корист на Византијците против Самоил и стигнал се` до Скопје. Откако го освоил Скопје, бугаринот Роман (напишан како Мизиец од византиските хроничари) го предал градот Скопје на византискиот цар Василиј II и за тоа “големо дело“ бил назначен за стратег на Абидос, со што ја добил и ромејската почест сан патрициј и препозит (Skul—Cedr., ibid., II, страна. 455, цитат од редови 13–18 ). Значи за време на владеењето на Самоил, постоел бугарски цар Роман (син на покојниот бугарски цар Петар), кој што бил византиски сојузник против Самоил!